coozinista

Το καλοκαίρι είναι και επίσημα πια παρελθόν, τουλάχιστον ημερολογιακά! Πριν όμως το αποχαιρετίσω οριστικά, θέλω να μοιραστώ μαζί σου τα αγαπημένα του #καλοκαιριού 2017! Όλα όσα ήρθαν μαζί μου στις διακοπές, όσα ήταν συνεχώς μέσα στην καλοκαιρινή μου τσάντα (θαλάσσης και μη), όσα δεν αποχωρίστηκα στιγμή τους τελευταίους 3 μήνες! Όπως θα διαπιστώσεις, είναι μόνο προϊόντα περιποίησης, καθώς το καλοκαίρι δίνω μεγαλύτερη βάση σ' αυτό! Πάμε να τα δούμε!

Για αντηλιακή προστασία σώματος επέλεξα το Nuxe Sun Milky Spray Medium Protection SPF20 (150ml) και το Nuxe Sun Tanning Oil Light Protection SPF 30 (150ml). Τα δοκίμασα φέτος για πρώτη φορά και με ενθουσίασαν εξίσου το ίδιο, το καθένα για τη χρήση που προσφέρει! Ειδικότερα το Nuxe Sun Milky Spray έχει δ.π. 20, παρέχει μεσαία προστασία και είναι ιδανικό για απογευματινές ώρες που ο ήλιος δεν καίει πολύ ή για όσους έχουν ήδη μαυρίσει! Έχει ελαφριά υφή γαλακτώματος, που απλώνεται και απορροφάται γρήγορα αφήνοντας διάφανο αποτέλεσμα, ενώ ενυδατώνει την επιδερμίδα και τη δείχνει λαμπερή, χωρίς όμως ενοχλητική αίσθηση λιπαρότητας ή λευκά σημάδια! Το Nuxe Sun Tanning Oil είναι το δεύτερο αντηλιακό σώματος που δοκίμασα και αγάπησα αυτό το καλοκαίρι. Έχει δ.π. 30, προσφέρει υψηλή προστασία, κάτι που μου έκανε εντύπωση για αντηλιακό λάδι! Έχει υφή ξηρού λαδιού, απορροφάται πολύ εύκολα χαρίζοντας λάμψη στην επιδερμίδα παράλληλα με την αντηλιακή προστασία. Δεν σου κρύβω ότι αρκετές φορές το χρησιμοποιούσα και μετά το μπάνιο σε βρεγμένη επιδερμίδα ως ενυδατικό λάδι σώματος για τις βραδινές εξόδους μου! Και τα δύο προϊόντα είναι 2 σε 1, δηλαδή κατάλληλα για πρόσωπο & σώμα, εγώ όμως τα χρησιμοποίησα κυρίως στο σώμα, καθώς για το πρόσωπο προτιμώ αντηλιακά με ουδέτερο άρωμα, αφού τα συγκεκριμένα έχουν λουλουδάτο, καλοκαιρινό άρωμα! Επίσης και τα δύο έχουν επιπλέον και αντιγηραντική δράση, είναι αδιάβροχα, ενώ περιέχουν στη σύνθεσή τους φυτικά συστατικά, ηλίανθο και υάκινθο και είναι απαλλαγμένα απο paraben και οινόπνευμα!

Το Solene Ultra Satin Αντηλιακή Κρέμα Προσώπου Για Ματ Όψη Ξηρές / Ευαίσθητες Επιδερμίδες (50ml) το χρησιμοποίησα επίσης φέτος για πρώτη φορά και το λάτρεψα από την κιόλας εφαρμογή! Έχει δ.π. 30, παρέχει υψηλή προστασία και μπορεί να φορεθεί όλες τις ώρες ακόμη και με έντονη ηλιοφάνεια. Επίσης έχει ελαφριά υφή, απορροφάται άμεσα αφήνοντας ματ αποτέλεσμα που διαρκεί ακόμη και σε συνθήκες καύσωνα, τουλάχιστον για τη δική μου κανονική-μικτή-ξηρή επιδερμίδα! Τέλος έχει διακριτικό άρωμα που δεν με ενοχλεί, ενώ δεν περιέχει paraben, παραφιλέλαιο και αιθανολαμίνες.

Ένα ακόμη αντηλιακό προσώπου που αγάπησα αυτό το καλοκαίρι είναι το Bioderma Hydrabio Eau de soin Moisturising anti-UV Mist SPF30 (50ml). Πρόκειται για ένα καινοτόμο προϊόν, μάλιστα είναι το πρώτο προστατευτικό σπρέυ νερού που προσφέρει άμεση ενυδάτωση και αίσθηση δροσιάς ως mist, αντηλιακή προστασία χάρη στον δ.π. 30 που διαθέτει αλλά και αντιγηραντική δράση! Είναι διάφανο, δε λεκιάζει και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και πάνω από το μακιγιάζ, για να το σταθεροποιήσει, ενώ δεν περιέχει άρωμα, paraben, οινόπνευμα και προωθητικά! Επίσης είναι ιδανικό για ευαίσθητο, αφυδατωμένο, εκτεθειμένο στον ήλιο δέρμα! Υπήρχε πάντα στην τσάντα μου, όλη μέρα, κάθε μέρα, στην πόλη, στη θάλασσα, στο βουνό, παντού!

Επίσης δοκίμασα και αγάπησα το Bioderma Hydrabio Perfecteur Smoothing Moisturising Care Radiance Booster SPF30 (40ml), που ανήκει στην ίδια σειρά με το προηγούμενο προϊόν. Λειτουργεί πολυχρηστικά και συμβάλει στη σταδιακή τελειοποίηση του δέρματος χρήση με τη χρήση. Ειδικότερα ενυδατώνει και θρέφει σε βάθος την επιδερμίδα του προσώπου, προσφέρει λάμψη στην όψη, αντιγηραντική δράση, αντηλιακή προστασία χάρη στο δ.π. 30, καλύπτει μικρές ρυτίδες και ατέλειες γεμίζοντας τα κενά και εξομαλύνει την υφή της επιδερμίδας. Έχει λευκό-ροζ χρώμα, διακριτικό άρωμα, ενώ δεν περιέχει parabens και αποτελεί και ιδανική βάση για το μακιγιάζ! Ενδείκνυται για αφυδατωμένο ευαίσθητο δέρμα, με ανομοιόμορφο τόνο και έλλειψη λάμψης.

Τέλος τους τελευταίους μήνες χρησιμοποιώ το Cleria Refreshing Micellar Water (300ml) από την Pharmasept, μια και λατρεύω να δοκιμάζω συνεχώς νέα νερά καθαρισμού! Το συγκεκριμένο το δοκίμασα πρώτα σε travel size συσκευασία των 100ml και ύστερα στην κανονική του! Κάνει όσα υπόσχεται, δηλαδή καθαρίζει την επιδερμίδα από ρύπους, σκόνη, λιπαρότητα, μακιγιάζ, χωρίς να προκαλεί ξηρότητα, αντιθέτως αφήνει μια αίσθηση φρεσκάδας και άνεσης και καταπραΰνει από ερεθισμούς. Επίσης έχει ευχάριστο και διακριτικό άρωμα, δεν τσούζει στα μάτια και χρειάζεται λίγη ποσότητα κάθε φορά! Είναι κατάλληλο για πρόσωπο & μάτια, ενώ είναι απαλλαγμένο από paraben, sls/sles, mineral oil, phthalate, αιθανολαμίνες, σιλικόνες, οινόπνευμα και χρωστικές.

Μείνε συντονισμένη! Θα ακολουθήσει part 2...

Update:

Δες και τα Αγαπημένα #καλοκαιριού 2017 (part 2)!

Και μην ξεχνάς:

Ακολούθησέ με σε Facebook, Instagram και Google+, για να μη χάνεις κανένα νέο post!

Επέστρεψα από τις διακοπές μου και προσπαθώ να επανέλθω στην καθημερινότητα της πόλης. Συνεχίζω όμως ακόμη να ταξιδεύω με τη φαντασία μου και να αναπολώ στιγμές ξεγνοιασιάς! Με την ευκαιρία λοιπόν της επιστροφής μου έχω συνέντευξη με τον συγγραφέα φανταστικής λογοτεχνίας Δημήτρη Δελαρούδη, ο οποίος διακρίθηκε στον πρόσφατο διαγωνισμό του φεστιβάλ Fantasmagoria κερδίζοντας το 3ο βραβείο με το διήγημά του "Μιν", που συμπεριλαμβάνεται στην ανθολογία "Το έπος της φαντασίας: Αδιέξοδο" (εκδόσεις iWrite, 2017)!

Κύριε Δελαρούδη, καλωσορίσατε στο blog "Όμορφη μέσα έξω". Από ποια ηλικία και μετά αρχίσατε να αποτυπώνετε στο χαρτί τις σκέψεις σας; Επίσης σε ποιες περιόδους της ζωής σας νιώθατε πιο επιτακτική την ανάγκη να γράψετε και γιατί;

Καλώς σας βρήκα… Άρχισα να γράφω τα πρώτα μου μικρά διηγήματα στην Τρίτη Λυκείου επηρεασμένος βαθύτατα από τα βιβλία τσέπης της Ωρόρα που επιμελούνταν τότε ο Γ. Μπαλάνος. Ένιωθα πιο έντονα την ανάγκη για γράψιμο τις περιόδους που διάβαζα πιο πολύ. Όσο περισσότερες ιστορίες και πληροφορίες επεξεργαζόταν ο εγκέφαλός μου, τόσο πιο έντονα ήθελε να γεννήσει τα νοητικά του βρέφη.

Έχετε δεχτεί επιρροές από κάποιον ή κάποιους συγγραφείς / ποιητές; Ποιος είναι ο πιο αγαπημένος σας συγγραφέας / ποιητής;

Φυσικά κι έχω δεχτεί επιρροές και μάλιστα από πολλές δεκάδες συγγραφείς. Είναι αδύνατο να γράφεις και να μην είσαι επηρεασμένος από κάποιον ή κάποιους. Οι πρώτες μου επιρροές ήταν, κλασικά, ο Πόε και ο Λάβκραφτ. Έπειτα ακολούθησαν οι Κλαρκ Άστον Σμιθ, Γκούσταβ Μέιρινκ, Ρέι Μπράντμπερι και Άρθουρ Μάκεν. Διάβαζα επίσης ποίηση για χρόνια με πιο αγαπημένους τους Κόλριτζ, Πάουντ και Έλιοτ. Το αποκορύφωμα όμως ήταν η “γνωριμία” μου με τον Μπόρχες. Είναι ο πιο λατρεμένος απ’ όλους, καθώς θεωρώ πως είναι ο μεγαλύτερος λογοτέχνης του 20ου αιώνα και δεν υπάρχει φορά που να διαβάσω κάτι δικό του και να μην αισθανθώ εσωτερική πληρότητα και γαλήνη.

Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο ερέθισμα, για να στραφείτε στη λογοτεχνία του φανταστικού ή ήρθε εντελώς τυχαία η απόφαση αυτή;

Ναι, φυσικά. Τώρα που βουτάω μέσα στο παρελθόν μου, που βρίσκεται απόλυτα ενθυλακωμένο στα βάθη των νευρώνων μου, κατανοώ, γιατί λάτρεψα το φανταστικό. Μεγάλωσα μέχρι τα πέντε μου κλεισμένος σε ένα διαμέρισμα στη Γερμανία με την παντελή απουσία άλλων παιδιών. Το γεγονός αυτό, πέρα από το ότι διαμόρφωσε τον “κλειστό” μου χαρακτήρα, μου επέβαλλε την ανάγκη να δημιουργήσω φανταστικούς φίλους. Αυτό είχε ως συνέπεια να με έλκει οτιδήποτε το φανταστικό και το εξωκοσμικό. Οι λατρεμένες μου παιδικές σειρές ήταν αυτές που περιείχαν διαστημόπλοια, όπλα λέιζερ, ιππότες και μάγους.

Η συγγραφή τι σημαίνει για εσάς, ιδίως δε η συγγραφή του φανταστικού;

Η συγγραφή είναι ένας από τους πολλούς τρόπους που επιλέγει να αναπνεύσει κάποιος άνθρωπος της τέχνης. Αναπνέω… Η συγγραφή του φανταστικού ειδικότερα αποτελεί το δυσκολότερο είδος. Είτε αφορά την επιστημονική φαντασία, είτε τον τρόμο, είτε γενικότερα το φανταστικό, ο δημιουργός καλείται να συνδυάσει πάντα την υπάρχουσα πραγματικότητα –γιατί, πολύ απλά αυτό είναι το πρότυπο που θα χρησιμοποιήσει ως βάση, για να πλάσει οποιοδήποτε κόσμο, ακόμη και τον πιο ακραίο σε αντίληψη– με την πρωτότυπη ιδέα, τη φαντασία, τη λογική, τις επιστήμες, τις τέχνες, τη φιλοσοφία, την αλληγορία και φυσικά τη μεγαλύτερη τέχνη απ’ όλες: αυτή της αποπλάνησης. Πρέπει να πείσεις τον αναγνώστη, και, για να το κάνεις αυτό γράφοντας λογοτεχνία του φανταστικού, είναι πολύ πιο δύσκολο συγκριτικά με μια ιστορία που διαδραματίζεται στη σύγχρονη εποχή και αφορά τις διαπροσωπικές σχέσεις.

Συμμερίζεστε την άποψη ότι η λογοτεχνία του φανταστικού έχει συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό, τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα, κι αν ναι, για ποιο λόγο πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό;

Δυστυχώς, ναι. Στην Ελλάδα η πλειοψηφία του αναγνωστικού κοινού είναι χωρισμένη σε στρατόπεδα. Το φαινόμενο αυτό παρασύρει μαζί του και τη φανταστική λογοτεχνία. Βέβαια, το μεγαλύτερο ποσοστό αναγνωστών της φαντασίας στην Ελλάδα αποτελείται από νέους ηλικίας από 15 έως 35 ετών, γεγονός πολύ αισιόδοξο και ελπιδοφόρο. Συνήθως όμως αυτοί που διαβάζουν κοινωνική, ιστορική και αισθηματική πεζογραφία δύσκολα θα διαβάσουν φανταστικό. Τα ποσοστό των αναγνωστών του φανταστικού (συμπεριλαμβανομένου του τρόμου και της ΕΦ) φαίνεται να είναι μικρό σε σύγκριση με τα υπόλοιπα είδη, και μπορώ να το δικαιολογήσω ως εξής: η λογοτεχνία του φανταστικού στην Ελλάδα είναι κάτι το ξενόφερτο και σχετικά πρόσφατο. Ενώ είχαμε (και έχουμε) αξιόλογους πεζογράφους, τα περισσότερα θέματά τους δείχνουν μια επίμονη προσκόλληση με το ιστορικό παρελθόν της Ελλάδας: για παράδειγμα, τη Μικρασιατική Καταστροφή (κυρίως αυτό), τον Β’ Παγκόσμιο, τους εμφυλίους και γενικά τους “ξεριζωμούς” των Ελλήνων. Αν εξαιρέσουμε τον Δημοσθένη Βουτυρά, κανένας σχεδόν σύγχρονός του δεν ασχολήθηκε με το “δυσκολότερο” είδος. Σε αντίθεση με μας, οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι λογοτέχνες δοκιμάζανε καινούρια στυλ και ύφη πειραματιζόμενοι με τη χώρα του αγνώστου. Δεν είναι τυχαίο που ο Πόε θεωρείται σήμερα ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές του κόσμου. Κι όμως ο Πόε ανήκε στο χώρο του φανταστικού, όπως κι ο Βερν, ο Ουγκώ, ο Μωπασάν και δεκάδες άλλοι.

Η φανταστική λογοτεχνία προϋποθέτει “εκπαιδευμένο” κοινό, κάτι που δυστυχώς ήταν δυσεύρετο τον περασμένο αιώνα. Το να καταλάβεις τον πόνο ενός ξεριζωμένου, χρειάζεται καρδιά· το να καταλάβεις όμως τι σημαίνει διακτινισμός ή άλμα στο υπερδιάστημα, για παράδειγμα, προϋποθέτει κι άλλα πράγματα, όπως ένα ευρύ φάσμα γνώσεων, αντίληψη του φυσικού κόσμου και γενικότερα… ευφυΐα. Καταλήγουμε δηλαδή στο συμπέρασμα πως το φανταστικό δεν είναι μόνο το δυσκολότερο είδος γραφής αλλά και ανάγνωσης! Ο Έλληνας αναγνώστης είναι επίσης υποσυνείδητα τοπικιστής και ίσως γι’ αυτό είναι υπεύθυνο το σχολείο. Για παράδειγμα, γιατί να διδασκόμαστε μόνο Νέα Ελληνικά κι όχι Παγκόσμια Λογοτεχνία; Περιμένουμε πώς θα διευρυνθεί η συνείδησή μας (γιατί αυτός είναι ο σκοπός της λογοτεχνίας κατά κύριο λόγο) μόνο με τη μελέτη μια μικρής χώρας στον γιγάντιο, διεθνή, λογοτεχνικό χάρτη;

Το πιο πρόσφατο πόνημά σας είναι το βραβευμένο διήγημα με τίτλο “Μιν” που παρουσιάστηκε στο συλλογικό έργο “Το έπος της φαντασίας”. Μιλήστε μας λίγο για αυτό. Ποια είναι η πηγή έμπνευσής του και τι μηνύματα θέλατε να περάσετε στους αναγνώστες του;

Το διήγημα γράφτηκε μέσα σε τρεις ημέρες, χωρίς προσχέδια και βασικό σκελετό. Τα σχόλια που δέχομαι είναι πολύ επαινετικά και αυτό που με χαροποιεί περισσότερο είναι πως δημιουργεί το δικό του, πρωτότυπο “ρεύμα”… Το “Μιν” ξεκίνησε ως ιδέα, καθώς έψαχνα πληροφορίες στο διαδίκτυο για ένα προηγούμενο διήγημά μου με τίτλο “Βόρτεξ"!. Γοητεύτηκα από κάποιες φωτογραφίες του Άλβιν Κόμπερν, γύρω στο 1915, που είχαν να κάνουν με τη χρήση του Βορτοσκόπιου, ενός είδους καλειδοσκόπιου που κατασκεύασε ο Κόμπερν ενώνοντας τρεις μικρούς καθρέφτες και σχηματίζοντας ένα τρίγωνο, το οποίο προσάρμοσε στο φακό της φωτογραφικής του μηχανής. Ο Κόμπερν ανήκε στο κίνημα του Βορτικισμού, που ιδρυτής του ήταν ο ποιητής Έζρα Πάουντ. Ο Βορτικισμός ήταν ένα καλλιτεχνικό κίνημα επηρεασμένο από τον κυβισμό και τον φουτουρισμό, αλλά δυστυχώς κράτησε πολύ λίγο. Οι φωτογραφίες λοιπόν του Κόμπερν έμοιαζαν με “μεταλλικές λεπίδες ή κομμάτια σπασμένου γυαλιού, που αντικατοπτρίζονταν σε συστοιχίες καθρεφτών. Κάτοπτρα μέσα σε κάτοπτρα”, όπως αναφέρω ακριβώς και στο διήγημα. Σκοπός της ιστορίας είναι να αφηγηθεί πως η τέχνη δεν είναι μόνο κάτι το αισθητικά αρεστό, αλλά πως μπορεί ταυτόχρονα να ανοίξει κάποιες πύλες της συνείδησης που δύσκολα μπορούν να αντέξουν κάποιοι εγκέφαλοι. Η τέχνη είναι γενικότερα ένα είδος υψηλής μύησης που δεν προορίζεται για όλους. Πρέπει να έχεις γερές βάσεις μέσα σου, για να την αντέξεις, εφόσον έχεις φυσικά αποφασίσει να κάνεις το βαθύ ταξίδι στην κατανόησή της. Για άλλους είναι ακατανόητη, γιατί δεν έχουν τα εφόδια και την αντιληπτική ικανότητα να την παρακολουθήσουν, για άλλους είναι ένα σύντομο όνειρο, ενώ για κάποιους άλλους ο μοναδικός δρόμος προς τη φώτιση.

Στο “Μιν” κεντρικοί ήρωες είναι δυο άνδρες, δυο φίλοι δηλαδή που ξαναβρίσκονται μετά από χρόνια. Μάλιστα ένας εξ αυτών ονομάζεται Δημήτρης και τυγχάνει να είναι συγγραφέας. Ο χαρακτήρας αυτός αποτελεί το alter ego σας;

Πιστεύω πως όλοι οι χαρακτήρες ενός λογοτεχνικού έργου αποτελούν alter ego του συγγραφέα, όσο μικροί κι ασήμαντοι κι αν είναι αυτοί. Όλοι αποτελούν θετικές ή αρνητικές περσόνες του δημιουργού τους κι εκφράζουν πάντα κομμάτια της προσωπικότητάς του. Ο καλός και γενναίος ιππότης, ο διαβολικός μάγος, η όμορφη γόησσα, ο άσχημος ζητιάνος, ο περαστικός, ο ηγεμόνας και τα δεκάδες διαφορετικά τέρατα ή όντα, δεν είναι παρά πλευρές του ιδίου νομίσματος. Φυσικά κι ο Δημήτρης είναι ένα σημαντικό κομμάτι του εαυτού μου. Το λέω απροκάλυπτα νομίζω…

Ποιον ήρωα του διηγήματος συμπαθήσατε ή ενδεχομένως αντιπαθήσατε και γιατί;

Και οι δύο ήρωες είναι πλευρές του εαυτού μου, όπως εξηγώ παραπάνω. Είναι αδύνατο λοιπόν να αντιπαθήσω κάποιον από τους δύο.

Το τέλος της ιστορίας ήταν προαποφασισμένο ή προέκυψε κατά τη διάρκεια της συγγραφής;

Φυσικά και προέκυψε. Πολύ σπάνια έχω προαποφασίσει το τέλος μιας διήγησης. Αυτή είναι και η όλη ομορφιά του ταξιδιού. Ποτέ δεν ξέρεις πού θα καταλήξει. Μπορεί τη μια μέρα να πεις «Ωραία, τελειώνει εδώ, μου φαίνεται άψογο το τέλος…» και το επόμενο πρωί, μόλις ανοίξεις τα μάτια σου, να πεις «Ωπ, για στάσου, έτσι τελειώνει η ιστορία!».

Ποιο είναι το πρώτο άτομο που διαβάζει ολοκληρωμένα τα έργα σας και γιατί;

Ανάλογα με την ιστορία. Συνήθως όμως είναι δύο ή τρία άτομα, με τα οποία έχω συνειδητοποιήσει πως επικοινωνούμε πνευματικά μέσα στα χρόνια και δε θα διστάσουν να μου πουν την αληθινή τους άποψη, όσο σκληρή κι αν είναι αυτή.

Έχετε στα άμεσα σχέδιά σας τη συγγραφή ενός μεγαλύτερου έργου π.χ. νουβέλας ή μυθιστορήματος;

Φυσικά. Δουλεύω στο μυαλό μου μια ιστορία εδώ και δύο μήνες και θα αρχίσω την πληκτρολόγηση το φθινόπωρο. Πρόκειται για μυθιστόρημα ή τουλάχιστον, κάτι που θα έχει την έκταση του μυθιστορήματος.

Για μένα η μεγάλη έκταση ενός έργου δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Οποιαδήποτε ιδέα μπορεί να επιμηκυνθεί και να γίνει μυθιστόρημα. Για παράδειγμα, το “Μιν”, αν ήθελα, θα μπορούσα να το κάνω μεγάλης έκτασης, αλλά προτιμώ τη συμπύκνωση. Σέβομαι τον χρόνο του αναγνώστη. Για να υπάρξει κάτι ως μυθιστόρημα, κατά την προσωπική μου άποψη, πρέπει να σφύζει από ιδέες, εικόνες, χαρακτήρες και καταστάσεις, αλλιώς δεν έχει νόημα ύπαρξης.

Παρεμπιπτόντως, έχω γράψει ήδη ένα μυθιστόρημα το 1999, αλλά δεν το εξέδωσα ποτέ, γιατί τότε φοβόμουν πως ήταν πολύ ακραίο για τα ελληνικά δεδομένα. Τώρα δεν το εκδίδω, γιατί διαφωνώ με τον Δημήτρη του 1999 και κρίνω πως έκανα καλά που δεν το εξέδωσα.

Τι θα συμβουλεύατε σε κάποιον που σκέφτεται να εκδώσει για πρώτη φορά λογοτεχνικό έργο του, αλλά διστάζει λόγω της οικονομικής κρίσης;

Το θέμα δεν είναι η οικονομική κρίση. Είναι η ειλικρίνεια κι η τιμιότητα του συγγραφέα με τον εαυτό του. Πρώτα πρέπει να αισθάνεται καλά με αυτό που πρόκειται να “δώσει” στο αναγνωστικό κοινό και μετά έρχεται η απόφαση της αυτοέκδοσης. Αν ο συγγραφέας κρίνει μέσα του πως αξίζει πραγματικά, πως έχει κάτι καινούριο να πει, τότε όλα θα πάρουν μόνα τους το δρόμο τους.

Κύριε Δελαρούδη, σας ευχαριστώ θερμά για την τιμή να απαντήσετε στις ερωτήσεις μου! Εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία σε κάθε σας συγγραφική περιπέτεια και να έχετε πάντα έμπνευση για νέα δημιουργικά ταξίδια!

Σας ευχαριστώ κι εγώ με όλη μου την καρδιά κι εύχομαι καλή επιτυχία στο blog σας, το οποίο αποδεικνύεται τελικά πως δεν είναι όμορφο μόνο απ’ έξω…

Βιογραφικό:

Ο Δημήτρης Δελαρούδης γεννήθηκε το 1972 στη Γερμανία. Είναι παντρεμένος και ζει στη Θεσσαλονίκη. Εργάζεται στο τμήμα πληροφορικής του Δήμου Κιλκίς. Άρχισε να γράφει από τα εφηβικά του χρόνια διηγήματα και ποιήματα αφοσιωμένος στους πρώτους του λογοτεχνικούς έρωτες όπως ο H.P. Lovecraft, ο C.A.Smith, ο J.L. Borges, ο Arthur Machen, ο Ray Bradbury, ο Gustav Meyrink κ.α.

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον εκδοτικό κόσμο γράφοντας άρθρα για το περιοδικό Strange. Διακρίθηκε για πρώτη φορά στη λογοτεχνία το 2001, όταν κέρδισε το πρώτο βραβείο Επιστημονικής Φαντασίας Graham W. Still με το διήγημά του «Ο Ιός της Βαβέλ». Από τότε, έχουν εκδοθεί πολλά διηγήματά του σε περιοδικά και ανθολογίες (εκδόσεις: Λυκόφως, Ars Nocturna, iWrite, Άλλωστε). Έχει συνεργαστεί με τις εκδόσεις Αρχέτυπο στο συλλογικό βιβλίο Φανταστικοί Κόσμοι, γράφοντας τις ενότητες Καντάθ και Πεγκάνα.

Διακρίσεις:

3ο Βραβείο στον διαγωνισμό «Το Έπος της Φαντασίας» στα πλαίσια του φεστιβάλ Fantasmagoria, 2017
1ο Βραβείο στον διαγωνισμό της ανθολογίας «Επιστροφή στο Πατρικό Σπίτι» των εκδόσεων Λυκόφως, 2016
2ο Βραβείο στον διαγωνισμό της ανθολογίας «Στα Σύνορα του Τρόμου» των εκδόσεων Άλλωστε, 2016
1ο Βραβείο στην κατηγορία Fantasy του διαγωνισμού ΦantastiWords του φεστιβάλ Φantasticon, 2015
2ο Βραβείο στον διαγωνισμό της ανθολογίας «Κλειστοί Χώροι» των εκδόσεων Ars Nocturna, 2014
1ο Βραβείο στον διαγωνισμό Ε.Φ. Graham W. Still, 2001

Μπορείτε να βρείτε τον Δημήτρη Δελαρούδη στο προφίλ του στο Facebook και στην ιστοσελίδα του www.delaroudis.online, ενώ την ανθολογία "Το έπος της φαντασίας: Αδιέξοδο", στην οποία περιλαμβάνεται το πιο πρόσφατο διήγημά του "Μιν", θα τη βρείτε και εδώ.

Και μην ξεχνάς:

Ακολούθησέ με σε Facebook, Instagram και Google+, για να μη χάνεις κανένα νέο post!

Αναζητώ πάντα φυσικά αντικουνουπικά μέτρα προστασίας και φέτος δοκίμασα το BioAroma 100% Φυσικό Λάδι Σώματος Απώθησης Κουνουπιών, για το οποίο ετοίμασα σχετικό review!

Σε περίπτωση που δεν το γνωρίζεις ήδη, η εταιρία BioAroma είναι ελληνική κι έχει ως έδρα της τον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης. Δραστηριοποιείται στην παραγωγή φυσικών καλλυντικών αξιοποιώντας τον πλούτο των βοτάνων με ιδιόκτητες βιολογικές καλλιέργειες, αποστακτήριο για την παραγωγή-απόσταξη αιθέριων ελαίων καθώς και επισκέψιμο μουσείο και κήπο με βότανα! Η BioAroma διαθέτει λοιπόν όλη την απαιτούμενη τεχνογνωσία και τις ειδικές εγκαταστάσεις, ώστε να παράγει ολοκληρωμένες σειρές καλλυντικών προϊόντων για τη γυναίκα, τον άνδρα, και το παιδί, καθώς επίσης και χαρουπόμελο και άλειμμα χαρουπόμελου!

Το συγκεκριμένο αντικουνουπικό λάδι αποτελεί 100% φυσικό προϊόν, προορίζεται για χρήση σε όλο το σώμα και είναι κατάλληλο για όλες της ηλικίες ακόμη και για παιδιά. Περιέχει αμυγδαλέλαιο και 100% φυσικά αιθέρια έλαια τειόδεντρου, άρκευθου και νερολί. Έρχεται σε πλαστική συσκευασία με βαποριζατέρ για εύκολη χρήση, ενώ βγαίνει σε κανονική ποσότητα των 100ml και σε travel size ποσότητα των 50ml, ιδανική για ταξίδια! Έχει ιδιαίτερο άρωμα που απωθεί τα κουνούπια και τις σκνίπες, άρωμα που προσωπικά βρίσκω αρκετά ανεκτό και καθόλου ενοχλητικό (τα κουνούπια βέβαια έχουν αντίθετη γνώμη!). Απορροφάται σχετικά εύκολα κάνοντας μασάζ στις περιοχές που θέλουμε να προστατέψουμε και, καθώς είναι φυσικό λάδι, είναι απόλυτα ασφαλές και δεν χρειάζεται μετά να ξεπλύνουμε το δέρμα μας. Μάλιστα εκτός από αντικουνουπική προστασία προσφέρει και ενυδάτωση στο σώμα χάρη στο αμυγδαλέλαιο, που περιέχει και που αποτελεί το έλαιο βάσης του προϊόντος! Είναι λοιπόν αρκετά αποτελεσματικό ακόμη και σε μεγάλη επιδρομή κουνουπιών σε εξωτερικούς χώρους, αρκεί να εφαρμόσουμε σωστά το προϊόν σε όλα τα ακάλυπτα σημεία του σώματός μας. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι την πρώτη φορά που το χρησιμοποίησα τα κουνούπια με πλησίαζαν και προσπαθούσαν να βρουν ακάλυπτο μέρος να με τσιμπήσουν, ώσπου τελικά βρήκαν τις πατούσες, όπου δεν είχα βάλει, οπότε από τότε εφαρμόζω και στις πατούσες! Συνεπώς θα το πρότεινα ως φυσικό προστατευτικό μέσο σε όσους αποφεύγουν τα χημικά αντικουνουπικά προϊόντα για τους ίδιους ή για τα παιδιά τους! Κι επειδή, ως γνωστόν, το ελληνικό καλοκαίρι κρατά σχεδόν ως τον Οκτώβρη, απαιτείται κι η ανάλογη αντικουνουπική προστασία μέχρι τότε!

*PR Sample. Βλέπε το disclaimer!

Το συγκεκριμένο προϊόν διατίθεται στο e-shop της εταιρίας εδώ και σε συνεργαζόμενα καταστήματα σε όλη την Ελλάδα εδώ!

Και μην ξεχνάς:

Ακολούθησέ με σε Facebook, Instagram και Google+, για να μη χάνεις κανένα νέο post!

Σήμερα έχω τη χαρά και την τιμή να φιλοξενώ στο blog τον πολυτάλαντο Γιώργο Μπιλικά σε μια συνέντευξη εφ' όλης της ύλης!

Κύριε Μπιλικά, καλωσορίσατε στο blog "Όμορφη μέσα έξω". Διαβάζοντας το βιογραφικό σας παρατηρεί κανείς ότι είστε μια πολύπλευρη προσωπικότητα που ασχολείται με τη μουσική, τον κινηματογράφο, την αρθρογραφία και τη συγγραφή βιβλίων. Σε ποιες μορφές τέχνης αφιερώνετε πλέον τον χρόνο σας;

Κατ’ αρχήν σε ευχαριστώ και εγώ, Μαρία, για τη φιλοξενία στο όμορφο blog σου.

Ναι, το βιογραφικό μου δίνει την εντύπωση σ’ αυτόν που θα το διαβάσει ότι κάνω πολλά πράγματα μαζί, αλλά δεν είναι έτσι. Το θέμα για μένα είναι να υπάρχει σχετικότητα σ’ αυτό που κάνω. Δυστυχώς είμαι παλιό μοντέλο και δεν διαθέτω κάποιον διακόπτη (χιούμορ) που να τον ανοιγοκλείνω και να λέω: «Τώρα ασχολούμαι με τη μουσική, στοπ η συγγραφή» ή «τώρα ασχολούμαι με τη συγγραφή, στοπ η μουσική». Είναι, βλέπεις, διαφορετικό το mood για το κάθε concept και το να μεταβαίνεις από το ένα στο άλλο είναι απίστευτη ταλαιπωρία. Έτσι τουλάχιστον το βλέπω εγώ και το εφαρμόζω και στη ζωή μου γενικώς. Αφιερώνομαι σ’ αυτό που κάνω, στο οτιδήποτε κάνω, και άρα -για μένα- δεν γίνεται αυτό που κάνω να είναι δύο πράγματα ταυτόχρονα, γιατί νιώθω να κόβομαι στη μέση και δεν μπορώ να αποδώσω πουθενά. Μπορεί λοιπόν να ασχολούμαι ή να έχω ασχοληθεί με όλα αυτά, αλλά ασχολούμαι με το καθένα κατά περιόδους και σε κάθε περίοδο το αντικείμενο είναι πάντοτε ένα. Από το 2012 λοιπόν που προέκυψε στη ζωή μου η συγγραφή έχω αφιερωθεί σ’ αυτήν. Ήταν, βλέπεις, για μένα μία καινούργια εμπειρία που μου χτύπησε την πόρτα, την άνοιξα και με πήρε μαζί της. Δεν ξέρω πώς θα καταλήξει όλο αυτό, ούτε κάνω μακρόπνοα σχέδια. Απλώς έχω αφεθεί στο ταξίδεμα και το απολαμβάνω.

Ποια από όλες αυτές τις μορφές πολιτισμού, τις οποίες υπηρετείτε, σας γεμίζει περισσότερο ως άνθρωπο ή σε ποια ενδεχομένως θα θέλατε να δώσετε όλο σας το είναι;

Έτσι κι αλλιώς, κάθε φορά δίνω όλο μου το είναι σε ό, τι κάνω. Για μένα δεν γίνεται διαφορετικά, γιατί αλλιώς πώς θα απολαύσω αυτό που κάνω; Τώρα, όπως είπα και πριν, έχω ανέβει στο τρένο της συγγραφής, ταξιδεύω, και τα βαγόνια είναι… αρκετά!

Περίπου από ποια ηλικία και μετά αρχίσατε να νιώθετε την ανάγκη να εξωτερικεύσετε τις καλλιτεχνικές σας ανησυχίες και ποιο ήταν το πρώτο είδος που σας τράβηξε;

Από τα σχολικά μου χρόνια θα έλεγα, γιατί ήρθα σε επαφή με τον γραπτό λόγο μέσα από το μάθημα των Ελληνικών και τις εκθέσεις που έγραφα. Όμως τα πάντα κινούνται σε έναν ρυθμό, έτσι δεν είναι; Ακόμα κι ο λόγος, είτε είναι γραπτός, είτε είναι προφορικός, έχει κι αυτός έναν ρυθμό, κι ο ρυθμός είναι μουσική. Μπορεί λοιπόν ασυνείδητα να είχα ήδη μπει στον κόσμο της συγγραφής, αφού είχα αρχίσει να γράφω, συνειδητά όμως η μουσική ήταν

αυτή που με τράβηξε πρώτη.

Όσοι σας γνωρίζουν από κοντά, σας περιγράφουν ως έναν αθεράπευτα ρομαντικό, ευγενή, με αίσθηση δικαιοσύνης και μετριόφρονα χαρακτήρα. Πιστεύετε ότι ένας καλλιτέχνης θα μπορούσε να διαπρέψει στο είδος του, όποιο κι αν είναι αυτό, αν δεν διέθετε τα παραπάνω χαρακτηριστικά;

Μα… τα χαρακτηριστικά αυτά, είναι ανθρώπινα και το θέμα είναι να διαθέτεις ήθος ως άνθρωπος. Από κει και πέρα, σε ό,τι κι αν κάνεις, αυτό θα βρει τρόπο να εκφραστεί. Αν όμως δεν το διαθέτεις, τότε αυτό που θα βρει τρόπο να εκφραστεί θα είναι η άρνηση που

θα εκπέμπεις.

Υπήρξε κάποιο ξεχωριστό γεγονός που σας έστρεψε στη συγγραφή βιβλίων ή ήταν φυσική εξέλιξη των πραγμάτων;

Μπορεί να ήταν η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων ή μπορεί κάποια μυστική δύναμη να ετοίμαζε το έδαφος, χωρίς εγώ να το ξέρω. Η συγγραφή του πρώτου μου μυθιστορήματος, του "Heaven Adventures", προέκυψε μέσα από μια διαδικτυακή φιλοσοφικο-θρησκευτική συζήτηση και τα θέματα που πραγματεύεται το μυθιστόρημα αυτό, είναι προϊόν δεκαετούς μελέτης. Η αιτία λοιπόν -που ήταν η μελέτη- υπήρχε, αλλά έλειπε η αφορμή, την οποία μου

την έδωσε αυτή η συζήτηση.

Σε ποια είδη του γραπτού λόγου έχετε εξασκηθεί μέχρι τώρα, υπάρχει κάποιο είδος που σας εκφράζει περισσότερο και για ποιο λόγο;

Σε κανένα είδος δεν έχω εξασκηθεί. Όσο για το είδος που με εκφράζει, αυτό είναι το φανταστικό. Με γοητεύουν τα χωρο-χρονικά ταξίδια.

Τι σημαίνει η συγγραφή για εσάς;

Η συγγραφή είναι για μένα πολλά πράγματα. Είναι εκτόνωση, είναι ψυχοθεραπεία, αυτογνωσία, είναι προσωπική βελτίωση και βέβαια είναι και επικοινωνία.

Έχετε δεχτεί επιρροές από κάποιον ή κάποιους συγγραφείς / ποιητές, και ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας / ποιητής;

Το να έχω δεχτεί επιρροές το θεωρώ φυσικό, αλλά δεν ξέρω από ποιον ή από ποιους. Αυτό ίσως να μπορέσουν να το διακρίνουν οι κριτικοί βιβλίων. Ξέρεις… αυτοί που λένε: «Χμ… εδώ διακρίνω επιρροές από τον τάδε, αλλά θα μπορούσα να πω πως μοιάζει και με τον τάδε». Αγαπημένοι μου συγγραφείς είναι οι Tom Robbins και Stephen King.

Συμμερίζεστε την άποψη ότι η λογοτεχνία του φανταστικού έχει συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα, κι αν ναι, για ποιο λόγο πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό;

Δεν έχω λόγο να διαφωνήσω με αυτήν την άποψη. Νομίζω άλλωστε ότι ο καθένας μας έλκεται από κάποιο είδος. Παντού συμβαίνει αυτό. Και σε όλο τον κόσμο αλλά και σε κάθε τέχνη. Είτε πρόκειται για ταινίες είτε για βιβλία, άλλος προτιμάει τα αστυνομικά, άλλος τα ερωτικά, άλλος τα τρομακτικά, έτσι είναι αυτά τα πράγματα. Για την Ελλάδα όμως θα έπρεπε η λογοτεχνία του φανταστικού να βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Και λέω "θα έπρεπε", επειδή στη λογοτεχνία του φανταστικού είμαστε οι πρώτοι διδάξαντες κι εννοώ βέβαια τα Ομηρικά έπη "Ιλιάδα" και "Οδύσσεια". Τι πιο κορυφαία λογοτεχνία του φανταστικού απ’ αυτά! Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι χωρίς "Ιλιάδα" και "Οδύσσεια" δεν θα είχαμε ούτε την "Αινειάδα" του Βιργίλιου. Έχουμε δηλαδή ένα ολόκληρο σχολείο μέσα στα πόδια μας και τολμάμε να διαβάζουμε... Άρλεκιν;

Έχετε εκδώσει ως τώρα τέσσερα μυθιστορήματα αλλά και αρκετές συλλογές διηγημάτων. Υπάρχει κάποια λογοτεχνική αλληλουχία μεταξύ των τεσσάρων βιβλίων σας; Μιλήστε μας λίγο για το καθένα από αυτά τα μυθιστορήματα.

Τα τέσσερα μυθιστορήματα έχουν κοινό ήρωα τον Ορφέα, αλλά είναι αυτοτελή και εντελώς διαφορετικά στη θεματική τους.

Αυτό που συμβαίνει στο "Heaven Adventures" (2012) είναι η αντιπαράθεση του αρχαιοελληνικού τρόπου σκέψης και του εβραϊκού, πράγμα που σημαίνει ότι κατ’ ανάγκην αγγίζονται και θέματα που αφορούν στις πατρώες θρησκείες των δύο λαών. Οι δύο πρωταγωνιστές (Ορφέας & Ιησούς) γίνονται περιπατητικοί φιλόσοφοι συζητώντας, αλλά όλο αυτό συμβαίνει μέσα από απίστευτο χιούμορ και σε άκρα φιλική ατμόσφαιρα.

Η περιπέτεια του "Νο. 9" (2013) μπαίνει σε ενέργεια από τη στιγμή που συμβαίνει ένα δυστύχημα στον ήρωα κι η πλοκή αφορά σε ένα αδιάκοπο πήγαινε-έλα ανάμεσα σε δύο παράλληλους κόσμους. Επίσης εδώ θα συναντήσουμε τη συνύπαρξη των αντιθέτων (καλό-κακό, σκοτεινό-φωτεινό, θετικό-αρνητικό κλπ, αλλά και τα τέσσερα στοιχεία της φύσης: Γη, Νερό, Αέρας, Φωτιά).

Στο "Al-Andalus" (2014) ο Ορφέας κάνει ένα χωρο-χρονικό ταξίδι. Πηγαίνει στην Ισπανία του 10ου αιώνα μ.Χ., γίνεται Reconquistador και επιδιώκει την επανάκτηση της λύρας του από τον Χαλίφη Αμπντ Αλ-Ραχμάν Γ’.

Το πιο πρόσφατο βιβλίο σας έχει ως τίτλο "Κ.". Ποια είναι η πηγή έμπνευσης του και τι μηνύματα θέλατε να περάσετε στους αναγνώστες του;

Το "Κ." (2016) που είναι το τέταρτο μυθιστόρημα είναι κι αυτό ένα χωρο-χρονικό ταξίδι, μόνο που αυτή τη φορά δεν προσδιορίζεται ούτε ο τόπος, ούτε ο χρόνος. Η πλοκή αφορά σε ένα ζευγάρι που συναντιέται πολλές φορές μέσα στους αιώνες και που, αν θέλω να την κλείσω μέσα σε ελάχιστες λέξεις, θα σε παραπέμψω, Μαρία, στο κείμενο που γράφω στο οπισθόφυλλο:

"Το Σύμπαν δεν μας στέλνει τους ανθρώπους που θέλουμε. Μας στέλνει αυτούς που χρειαζόμαστε για να μας βοηθήσουν, να μας αγαπήσουν, να μας αφήσουν, να μας πληγώσουν, να μας διδάξουν και να μας κάνουν αυτό που είμαστε προορισμένοι για να γίνουμε".

Εμπνέομαι από όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου, από όλα όσα βιώνω ή έχω βιώσει και γενικώς στα μυθιστορήματά μου, αλλά και στη συλλογή των μικρών ιστοριών που έχω εκδώσει με τίτλο "Οι Προφήτες με τα Λυπημένα Μάτια" (2015), πραγματεύομαι τις ανθρώπινες σχέσεις, χωρίς να σκοπεύω να περάσω κάποια μηνύματα. Θέλω να πω ότι αυτό δεν είναι ούτε στόχος ούτε αυτοσκοπός. Είναι καλύτερα να αφήνουμε κάποια πράγματα να συμβαίνουν, αντί να τα προκαλούμε. Όπως στη μουσική είμαι πρώτα ακροατής και μετά μουσικός, έτσι και στη λογοτεχνία είμαι πρώτα αναγνώστης και μετά συγγραφέας. Πιστεύω ότι με την ανάγνωση βελτιώνουμε τους εαυτούς μας, και άρα αυτό που συμβαίνει σε εμένα με την ιδιότητα του αναγνώστη, ευελπιστώ να συμβαίνει και με όσους με διαβάζουν.

Τι είναι εκείνο που σας γοητεύει περισσότερο, όταν αρχίζετε να γράφετε κάτι καινούργιο; Με άλλα λόγια από πού αντλείτε έμπνευση;

Βασικά με γοητεύει η ιδέα ότι ξεκινάω ένα καινούργιο ταξίδι και σε πληροφορώ ότι ταξιδεύω απίστευτα. Η έμπνευση είναι η συνάντηση του τυχαίου με την επιθυμία για δημιουργία και αντλείται από τα πάντα. Από μία ματιά, από ένα άγγιγμα, από μία λέξη … από οτιδήποτε μπορείς να φανταστείς.

Ποιος είναι ο πρώτος άνθρωπος που διαβάζει ολοκληρωμένο κάποιο υπό έκδοση έργο σας και γιατί;

Καλό είναι να υπάρχει κάποιος που να έχει αυτόν το ρόλο, γιατί ενδεχομένως να σου επισημάνει κάτι που σου έχει ξεφύγει. Εγώ έχω έναν Φύλακα-Άγγελο που κάνει αυτή τη δουλειά.

Θα μας αποκαλύψετε κάτι από τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια;

Ναι, έχω έτοιμη μία συλλογή με πεζά ποιήματα και αυτές τις ημέρες τελειώνω κάτι πολύ σημαντικό που είναι για μένα έργο ζωής κι έχω αρχίσει να το γράφω από το 2004. Θα ήθελα όμως να μην αποκαλύψω περί τίνος πρόκειται. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι αφορά στη μουσική.

Τι θα συμβουλεύατε σε κάποιον που σκέφτεται να εκδώσει για πρώτη φορά λογοτεχνικό του έργο, αλλά ενδεχομένως διστάζει λόγω της οικονομικής κρίσης; Τελικά κατά τη γνώμη σας η κρίση μάς έκανε καλό ή όχι, όσον αφορά στη λογοτεχνική παραγωγή;

Αν περιμένει να γίνει πλούσιος, κάνει πολύ καλά που διστάζει, διότι θα απογοητευθεί (χιούμορ). Η κρίση μάς έκανε καλό στις τέχνες γενικώς, γιατί, βλέπεις, κλειστήκαμε και το κλείσιμο ζητάει εκτόνωση. Με τα όπλα που διαθέτει λοιπόν ο καθένας εκτονώνεται. Με συναυλίες, με ταινίες, με βιβλία, με ζωγραφικές…, όπως ο καθένας μπορεί να εκφραστεί και να εκφράσει αυτό που μας συμβαίνει και όχι μόνο.

Συμβουλεύω λοιπόν τον μελλοντικό "συνάδελφο" να μη διστάζει καθόλου. Η συγγραφή δεν είναι μόνο εκτόνωση και ψυχοθεραπεία. Είναι και επικοινωνία, και δεν έχει κανένα νόημα για κάποιον να γράφει και να τα κλείνει στο συρτάρι. Απολύτως κανένα. Άλλωστε τις πένες τις χρειαζόμαστε ειδικά σε τέτοιους δύσκολους καιρούς, διότι, όπως και να το κάνεις το πράγμα, η δημιουργία από τα δύσκολα γεννιέται!

Κύριε Μπιλικά, σας ευχαριστώ θερμά για την τιμή να απαντήσετε στις ερωτήσεις μου δαπανώντας από τον πολύτιμο χρόνο σας! Εύχομαι ολόψυχα κάθε επιτυχία με ό,τι καταπιάνεστε και να έχετε πάντα έμπνευση και δημιουργικότητα!

Η τιμή είναι δική μου, Μαρία. Σε ευχαριστώ για τη φιλοξενία και εύχομαι καλή συνέχεια στο blog σου.

Βιογραφικό:

Ο Γιώργος Μπιλικάς γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Θεωρία Μουσικής & Κιθάρα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος των "Θαρσείν Χρει", και έχει ασχοληθεί με την παραγωγή και τη μουσική επιμέλεια ραδιοφωνικών εκπομπών, με την ηχοληψία και την πρωτότυπη μουσική επένδυση ντοκιμαντέρ και ταινιών μικρού και μεγάλου μήκους. Αρθρογραφεί στη μόνιμη στήλη "Καμία Συμπάθεια για τον Διάβολο" που διατηρεί στο www.musicheaven.gr, είναι μέλος της Συντακτικής του Ομάδας και από το 2012 συνεργάζεται με τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές από τις οποίες κυκλοφορούν ήδη τα μυθιστορήματά του "Heaven Adventures" (2012), "No. 9" (2013), "Al-Andalus" (2014), "Οι Προφήτες με τα Λυπημένα Μάτια" (2015) & "K." (2016). Διηγήματά του κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές στις Ανθολογίες της Λογοτεχνίας του Φανταστικού "Θρύλοι του Σύμπαντος ΙΙΙ", "Θρύλοι του Σύμπαντος IV" & "Θρύλοι του Σύμπαντος V".

Μπορείτε να βρείτε τον Γιώργο Μπιλικά στο προφίλ του στο Facebook ή στη σελίδα του πιο πρόσφατου βιβλίου του!

Και μην ξεχνάς:

Ακολούθησέ με σε Facebook, Instagram και Google+, για να μη χάνεις κανένα νέο post!

Συνεχίζω με μια συνέντευξη με τη Φρόσω Αποστόλου σήμερα! Επιτρέψτε μου να σας συστήσω μια νέα αλλά πολλά υποσχόμενη συγγραφέα!

Κυρία Αποστόλου, καλωσορίσατε στο blog "Όμορφη μέσα έξω". Περίπου από ποια ηλικία και μετά αρχίσατε να καταγράφετε τις σκέψεις σας;

Περίπου από την ηλικία των δέκα ετών. Οι γονείς μου μου δώρισαν ένα όμορφο ημερολόγιο, όπου έγραφα τις σκέψεις μου, όμως παράλληλα θυμάμαι πως έγραφα μικρές ιστοριούλες.

Υπήρξαν περίοδοι στη ζωή σας, που νιώθατε πιο επιτακτική την ανάγκη να γράψετε;

Όταν κατακλύζομαι από έντονα συναισθήματα ή όταν τα ερεθίσματα που λαμβάνω με έχουν πλημμυρίσει και απαιτούν να γραφτούν.

Η συγγραφή τι σημαίνει για εσάς; Ποιο είδος της σας εκφράζει περισσότερο;

Η συγγραφή είναι τρόπος επικοινωνίας και επιτακτική ανάγκη. Δε θα μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτή, γιατί είναι κομμάτι του εαυτού μου.

Το μυθιστόρημα είναι το είδος που με εκφράζει περισσότερο στη συγκεκριμένη φάση της ζωής μου, γιατί θέλω να καταγράφω τις ιστορίες που γεννάει το μυαλό μου και μέσα από αυτές να θέτω κάποια ερωτήματα για τη ζωή και να θίγω ζητήματα που λίγο ή πολύ μας απασχολούν όλους.

Πιστεύω πως όλοι όσοι ασχολούνται με τη γραφή δέχονται επιρροές.

Είναι δύσκολη ερώτηση, καθώς θαυμάζω πολλούς συγγραφείς. Η αγαπημένη μου είναι η Ιζαμπέλ Αλιέντε, ενώ ο αγαπημένος μου ποιητής είναι ο Κωνσταντίνος Καβάφης.

Τι θα συμβουλεύατε σε όποιον σκέφτεται να εκδώσει για πρώτη φορά κάποιο λογοτεχνικό έργο του, αλλά διστάζει λόγω της οικονομικής κρίσης;

Η οικονομική κρίση δεν πρέπει να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα των ονείρων μας. Αν πέσουμε σε αυτή την παγίδα, η ζωή μας θα περάσει περιμένοντας μια ατέλειωτη κρίση να τελειώσει.

Η δική μου συμβουλή λοιπόν είναι πως, αν είναι αυτό που πραγματικά θέλει, να προχωρήσει, να συνεχίσει να παλεύει γι’ αυτό που αγαπά, να δουλεύει και όλα θα έρθουν.

Ποια θα πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά εκείνου που ασχολείται με τη συγγραφή;

Δε νομίζω πως υπάρχουν πρέπει. Κάθε συγγραφέας έχει τη δική του ξεχωριστή προσωπικότητα. Το μόνο που θα μπορούσα να προσθέσω είναι μια φράση του δοκιμιογράφου Κωστή Παπαγιώργη που διάβασα κάποτε: «Όποιος δεν είναι άρρωστος μ’ αυτό που κάνει, δεν αξίζει να διαβάζεται».

Μιλήστε μας για το πρώτο σας βιβλίο. Ποια είναι η πηγή εμπνευσής του και τι προσδοκίες έχετε από αυτό;

Το πρώτο μου βιβλίο είναι το μυθιστόρημα "Η καγκελόπορτα της αγάπης". Έγραψα την ιστορία μιας πολύ ξεχωριστής γυναίκας, της Αμαλίας, η οποία είναι μια ζωγράφος που ζει μόνη, δίχως να έχει δημιουργήσει οικογένεια, μα έχοντας υπό την προστασία της τρία μικρά κορίτσια: την ανιψιά της Δέσποινα και τις αδερφικές φίλες της Ελένη και Σοφία. Η Αμαλία υποκαθιστά πολλές φορές τον ρόλο των γονέων, καθώς γίνεται το χέρι απ’ το οποίο πιάνονται οι κοπέλες στις δύσκολες στιγμές της ζωής τους και ιδιαίτερα στη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση. Τελικά η καθεμία διαλέγει το δικό της μονοπάτι, σκοτεινό ή φωτεινό, και το πέπλο μυστηρίου που καλύπτει το παρελθόν της θείας Αμαλίας διαλύεται κι ένας μεγάλος έρωτας αναδύεται από τα έγκατα του παρελθόντος…

Μέσα από το βιβλίο αυτό θέλησα να μιλήσω για θέματα που απασχολούν τον σημερινό άνθρωπο: Οι γονείς που διώχνουν τα παιδιά τους, δίχως να το αντιλαμβάνονται, οι σχέσεις που δοκιμάζονται, η δύσκολη εποχή που διανύουμε και φυσικά ο έρωτας.

Πόσος χρόνος χρειάστηκε, για να το γράψετε;

Περίπου ενάμισης χρόνος.

Ποιο είναι το πρώτο άτομο που διάβασε ολοκληρωμένο το βιβλίο σας και γιατί;

Είναι η ξαδέρφη μου που είναι και ο πρώτος άνθρωπος που διαβάζει ό,τι γράφω. Πρώτον, γιατί είναι από τους αγαπημένους μου ανθρώπους, έπειτα, γιατί εμπιστεύομαι απόλυτα την κρίση της και εκτιμώ την ειλικρίνειά της.

Θέμα του μυθιστορήματός σας είναι ο έρωτας κι η φιλία. Ποια από τις δύο έννοιες είναι πιο σημαντική για εσάς;

Ο έρωτας είναι πηγή ζωής και ενέργειας, όμως δυστυχώς ή ευτυχώς δεν κρατάει για πάντα. Η αγάπη κι η συντροφικότητα όμως είναι κάτι που μπορεί να μείνει. Για ‘μένα η αγάπη κι η φιλία είναι εξίσου σημαντικές έννοιες στη ζωή μου.

Στο βιβλίο σας κεντρική ηρωίδα είναι μια γυναίκα, η Αμαλία, η οποία πλαισιώνεται κυρίως από τρία νεαρά κορίτσια. Υπάρχει ανάμεσά τους κάποιος χαρακτήρας που αντικατοπτρίζει στοιχεία αληθινού προσώπου ή όλα τα πρόσωπα του βιβλίου είναι καθαρά προϊόν μυθοπλασίας;

Όλα τα πρόσωπα είναι προϊόντα μυθοπλασίας, όμως έχουν κλέψει κάτι από δικούς μου ανθρώπους.

Ποιον ήρωα του βιβλίου συμπαθήσατε ή ενδεχομένως αντιπαθήσατε και γιατί;

Δεν μπορώ να πω πως τους συμπάθησα. Θα πως πως τους αγάπησα, όσο υπερβολικό κι αν ακούγεται. Δεν αντιπάθησα κανέναν, τους δικαιολογώ όλους!

Το τέλος του βιβλίου ήταν προαποφασισμένο ή προέκυψε στην πορεία συγγραφής της ιστορίας;

Προέκυψε κατά τη διάρκεια της συγγραφής, όπως μου συμβαίνει πάντα.

Η καγκελόπορτα της αγάπης αγαπήθηκε πολύ γρήγορα από το αναγνωστικό κοινό και ήδη ανατυπώθηκε για 2η φορά. Ποιο θεωρείτε ότι είναι το συστατικό επιτυχίας του βιβλίου σας;

Ίσως να είναι που το έκανα με τόση πολλή αγάπη. Σίγουρα όμως αγαπήθηκε, γιατί οι αναγνώστες βρήκαν κάτι μέσα στις σελίδες του που το αναζητούσαν κι αυτό με κάνει πολύ χαρούμενη.

Για όσους δεν το γνωρίζουν, αποτελείτε μέλος της βορειοελλαδίτικης δράσης "Το ράφι της αγάπης", που δημιουργεί δανειστικές βιβλιοθήκες σε χώρους που εμπλέκονται ασθενείς με χρόνια νοσήματα. Τι συναισθήματα έχετε από τη μέχρι τώρα συμμετοχή σας στη δράση και τι μήνυμα θα θέλατε να περάσετε στο αναγνωστικό κοινό;

Νιώθω πολύ τυχερή που είμαι μέλος στο "Ράφι της Αγάπης", γιατί μου δίνεται η δυνατότητα να βάζω κι εγώ το δικό μου λιθαράκι, για να δημιουργηθεί κάτι όμορφο κι ωφέλιμο μέσα από κάτι που αγαπώ τόσο πολύ, το βιβλίο!

Αυτό που θα ήθελα να πω στους αναγνώστες είναι πως όλοι μπορούμε να προσφέρουμε τη βοήθειά μας με κάποιον δικό μας ξεχωριστό τρόπο. Ψάξτε και είμαι σίγουρη πως θα βρείτε τον δικό σας!

Όσο για τη δράση μας μπορείτε να ενημερωθείτε στη σελίδα μας στο Facebook "Το Ράφι της Αγάπης".

Κυρία Αποστόλου, σας ευχαριστώ θερμά για την τιμή να απαντήσετε στις ερωτήσεις μου! Εύχομαι από καρδιάς καλή επιτυχία σε κάθε σας ενασχόληση, να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο σας και να σας οδηγήσει σε νέες, συγγραφικές θάλασσες με απάνεμα νερά!

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Η Αμαλία ζει μόνη στο σπίτι με την ολάνθιστη παραδεισένια αυλή και την καγκελόπορτα που αναγγέλλει την είσοδο των αγαπημένων της. Κι εκεί, ανάμεσα στα μυριάδες λουλούδια, μια πήλινη γλάστρα μ’ ένα έργο ζωγραφικής.

Ήρεμη, γενναιόδωρη, χαμογελαστή, με μια τεράστια αγκαλιά για όλους και περισσότερο για τρία μικρά κορίτσια. Η ανιψιά της, Δέσποινα, και οι δύο φίλες της, Ελένη και Σοφία, την έχουν πάντα πλάι τους, φύλακα-άγγελο σε κάθε στραβοπάτημα, σε κάθε επικίνδυνη στροφή της ζωής. Όσο όμως τα κορίτσια μεγαλώνουν, ο έλεγχος χάνεται. Η Αμαλία παλεύει για να κρατήσει τις ισορροπίες υποκαθιστώντας τον ρόλο των γονέων, ενώ ένας μεγάλος έρωτας αναδύεται από τα έγκατα του παρελθόντος ξυπνώντας μνήμες και αισθήσεις.

Θα καταφέρει η Αμαλία να εμποδίσει την καταστροφή που έρχεται; Θα λυθεί ποτέ η απορία των κοριτσιών, ποιος είναι ο άντρας στην πήλινη γλάστρα, γιατί εξαφανίστηκε από τη ζωή της Αμαλίας και γιατί εκείνη δεν επιδίωξε ποτέ να κάνει οικογένεια;

Ένα μυθιστόρημα που υμνεί τον έρωτα και τη φιλία.

Βιογραφικό:

Η Φρόσω Αποστόλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Τεχνολόγος Ιατρικών Εργαστηρίων στο Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας και έκανε εξειδίκευση στο παθολογοανατομικό εργαστήριο του Γ.Ν. Παπαγεωργίου. Η λογοτεχνία την κέρδισε από την παιδική της ηλικία. Διάφορες ιστορίες γεννιούνταν στο μυαλό της και ξεκίνησε να τις καταγράφει, ώσπου κατάλαβε πως η συγγραφή είναι ένα κομμάτι του εαυτού της που χωρίς αυτό η ζωή της θα ήταν άνοστη. Έτσι, το 2011 ολοκλήρωσε το πρώτο της ανέκδοτο μυθιστόρημα με τίτλο "Η νοσταλγία των αρωμάτων". Είναι μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος και ιδρυτικό μέλος της ομάδας "Το Ράφι της Αγάπης", που το 2016 δημιούργησε την πρώτη δανειστική βιβλιοθήκη στον Σύλλογο Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία στη Θεσσαλονίκη. Όνειρό της είναι να κρατά συντροφιά στους αναγνώστες μέσα από τα πονήματά της και να μιλά για φλέγοντα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία μας και την ελληνική οικογένεια. "Η καγκελόπορτα της αγάπης" είναι το πρώτο της μυθιστόρημα και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.

Μπορείτε να βρείτε τη Φρόσω Αποστόλου στη σελίδα της στο Facebook ή στο blog της Λογοτεχνικά Ταξίδια, ενώ το βιβλίο της "Η καγκελόπορτα της αγάπης" θα το βρείτε και εδώ.

Και μην ξεχνάς:

Ακολούθησέ με σε Facebook, Instagram και Google+, για να μη χάνεις κανένα νέο post!